Portret van Anton Martineau

Anton Martineau houdt van schilderen en gedichten

 

Hij vervolgt beiden met passie en met succes. De relatie tussen man en vrouw, de liefde en de dood, zijn de grote themas in zijn werk. Martineau, trots autodidakt, groeide op in een omgeving waar niets makkelijk werd ingewilligd en hij voor alles moest vechten. Hij is van de zelfde generatie als Karel Appel, Lucebert en Sierhuis, bezocht de zelfde plekken, maar artistiek heeft hij geen band met de CoBrA artiesten. Zoals veel artiesten van zijn generatie, zwerfde hij door Europa en verbleef een tijd in Parijs. Sinds 1970 heeft Martineau met succes geexposeerd in galleries en musea in Nederland en het buitenland.

De expositie O la la Martineau is een overzichts tentoonstelling van zijn ouevre over de laatste 60 jaar, maar de vrouw, in al haar vormen en karakter, is het accent van deze expositie. Deze tentoonstelling bewijst zijn hoogst individuele kunstenaarschap. Voor Martineau is het schilderij ademhaling, bloedsomloop, en spijsvertering. Het is aaibaar. ‘Schilder ik vlees, dan schilder ik ook kwetsbaarheid; maar ik schilder ook de littekens mee. De littekens van de vergankelijkheid. Het hele spektakel van de liefde. Ik schilder ook de pijn. In een schilderij heb ik de hele cyclus te pakken van geboren worden, leven en sterven. Het gaat om het aanvaarden van de levenscyclus; maar dat kan niet zonder humor, en die druk ik uit in kleur.’


O la la Martineau

Logo Amsterdam Fonds voor de Kunsten

 


Copyright Anton Martineau 2012
Volg Anton Martineau op Facebook